Franciscus van Assisi

Geboren in luxe als Giovanni in Assisi. Twee jaar na zijn overlijden heilig verklaard als Franciscus, de ‘armoedzaaier’ die met dieren praatte. Op 4 oktober is het Werelddierendag: dit is ook de gedenkdag van deze heilige. Als kind droomde hij ervan om roem te verkrijgen als ridder. Uiteindelijk stond hij al zijn aardse bezittingen af om in armoede te leven naar de wil van God. De man die bekend staat als de oprichter van de Franciscanenorde: Franciscus van Assisi.

Jeugd van Franciscus van Assisi

In het jaar 1181 of 1182 wordt in het Italiaanse plaatsje Assisi in Umbrië Giovanni geboren. Hij was de zoon van Pietro Bernardone, een rijke lakenkoopman. Omdat zijn ouders tijdens de geboorte in Frankrijk verbleven, noemde Pietro zijn zoon ‘Fransmannetje’: Franciscus. Hij groeide op in luxe, was een beetje verwend en had een losbandige jeugd. Het was de bedoeling dat hij zijn vader zou opvolgen als koopman, maar hij droomde er zelf van om ridder te worden. Aan het eind van zijn leven was hij geen van beide. Hij overleed op 3 oktober 1226 in Assisi als minderbroeder, zonder enig aards bezit, maar met een status waardoor hij twee jaar later heilig werd verklaard.

Einde van ridderschap

Hij werd opgeleid tot ridder en vocht zelf mee in de oorlog tegen Perugia in 1202, waar hij gevangen werd genomen. Nadat hij door zijn vader werd vrijgekocht deed hij nog eenmaal mee met een expeditie tegen Apulië. Bij Spoleto kreeg Franciscus een visioen dat hij terug moest keren naar zijn geboorteplaats en dat hem daar duidelijk zou worden wat zijn werkelijke bestemming in het leven zijn zou. Hij besloot dit te doen en gaf zijn wapenuitrusting weg. Tijdens zijn terugreis kwam hij een melaatse tegen. In plaats van zijn afkeer te laten merken, stopte Franciscus en omhelsde de zieke. Een heel bijzonder gebaar, omdat melaatsheid (een soort lepra) zich verspreidt door fysiek contact. Dit geeft ze allebei zo’n goed gevoel dat Franciscus vanaf dit moment altijd partij zal kiezen voor de minderheden in de samenleving.

Toewijding aan God

Een volgende belangrijke gebeurtenis vond plaats in een kerkje in San Damiano. Hier bad Franciscus vaak, maar op een dag hoorde hij een stem die zei: “Ga, Franciscus, repareer mijn huis, want je ziet dat het op instorten staat”. Hij neemt dit serieus en om aan geld te komen verkocht hij dure stoffen van zijn vader. Hier werd zijn vader zo boos om dat het tot een rechtszaak kwam, waarbij Franciscus afstand doet van al zijn bezit en zijn recht op de erfenis. Hij gaat verder als bedelaar en kreeg de bijnaam ‘armoedzaaier’. De derde belangrijke gebeurtenis is tijdens een eucharistieviering. Hier hoorde hij dat volgelingen van Jezus geen goud en zilver meer mogen bezitten en in armoede moeten leven. Deze drie gebeurtenissen vormen het begin van zijn volledige toewijding aan God.

Ontstaan van de Franciscanenorde

Nadat de ‘bedelaar’ van Assisi al zijn bezit had weggegeven, begon hij zijn boodschap te verspreiden: liefde voor de Schepper, voor mens en natuur. Al snel heeft hij een grote groep volgelingen. Franciscus wilde graag de goedkeuring van de paus en trok daarom met een groep naar Rome. In eerste instantie wees de paus hem af, maar na een visioen kwam hij terug op zijn beslissing. Vanaf 1217 was Franciscus de leider van een officiële kloosterorde, de Franciscanenorde. De Franciscanen behoren tot de bedelorden.

Dierendag en heiligenleven

Franciscus overleed op 3 oktober 1226 in Assisi. Vandaag de dag heeft hij wereldwijd miljoenen volgers. Twee jaar na zijn dood, op 16 juli 1228, werd hij door paus Gregorius IX heilig verklaard. Zeven eeuwen later, in 1929, wordt de sterfdag van de heilige uitgeroepen tot internationale dag van het dier. Dit komt vooral door de beroemde verhalen over Franciscus waarbij zijn liefde voor de natuur en de dieren duidelijk wordt. Door zijn toewijding aan Jezus en zijn manier van leven in armoede is Franciscus een heel belangrijk persoon geworden voor de katholieke kerk. Door zijn liefde voor dieren en de natuur is hij ook tegenwoordig nog een voorbeeld voor ecologen en natuurliefhebbers. De huidige paus Franciscus koos zijn pauselijke naam ter ere van de heilige en zei over hem: “he is great because he is everything”. Geschreven door: Don van der Putten

bron: https://isgeschiedenis.nl/nieuws/franciscus-van-assisi

Laudato Si’ (Geprezen zijt Gij) is een encycliek van paus Franciscus die op 18 juni2015 werd gepromulgeerd. Het incipit van deze pauselijke rondzendbrief is afkomstig uit het Loflied der Schepping (Zonnelied) van Sint-Franciscus. De encycliek – met als ondertitel, over de zorg voor ons gemeenschappelijk huis, heeft, in de geest van deze heilige, de beschermwaardigheid van de aarde en het milieu tot onderwerp. Alhoewel verschillende pausen vanaf de heilige paus Johannes Paulus II zich hebben uitgelaten over de milieuproblematiek, en de noodzaak om – wat zij zien als – Gods schepping te behoeden voor de negatieve gevolgen van menselijk handelen op het milieu, was paus Franciscus de eerste die aan deze problematiek een encycliek wijdde. De encycliek is niet enkel gericht aan katholieken, maar aan iedereen in de hele wereld De tweede encycliek van paus Franciscus (2015) heeft als titel Laudato Si, naar de begintekst van de coupletten. Voor de volledige tekst gebruik dan deze link: http://w2.vatican.va/content/francesco/en/encyclicals/documents/papa-francesco_20150524_enciclica-laudato-si.html

Het Zonnelied (Italiaans: Cantico del Frate Sole) is een gebed uit de rooms-katholieke traditie geschreven door de heilige Franciscus van Assisi. Franciscus schreef dit gebed aan het einde van zijn leven vermoedelijk in de lente van het jaar 1225, toen hij zwaar ziek lag in San Damiano en de pijnlijke tekenen van stigmata vertoonde. Het Zonnelied bezingt de schepping in termen van broeder en zuster. Opmerkelijk is dat hij in het loflied niet alleen de mooie aspecten van de schepping weergeeft, maar ook ziekte en zelfs dood een plaats in het leven van de christen weet te geven. Het Zonnelied is het eerste lied dat in het Italiaans (in een Umbrisch dialect) werd geschreven.

Allerhoogste, almachtige, goede Heer, van U zijn de lof, de roem, de eer en alle zegen. U alleen, Allerhoogste, komen zij toe en geen mens is waardig uw naam te noemen. Wees geprezen, mijn Heer met al uw schepselen, vooral door mijnheer broeder zon, die de dag is en door wie Gij ons verlicht. En hij is mooi en straalt met grote pracht; van U, Allerhoogste, draagt hij het teken. Wees geprezen, mijn Heer, door zuster maan en de sterren. Aan de hemel hebt Gij ze gevormd, helder en kostbaar en mooi. Wees geprezen, mijn Heer, door broeder wind en door de lucht, bewolkt of helder, en ieder jaargetijde, door wie Gij het leven van uw schepselen onderhoudt. Wees geprezen, mijn Heer, door zuster water, die heel nuttig is en nederig, kostbaar en kuis. Wees geprezen, mijn Heer, door broeder vuur, door wie Gij voor ons de nacht verlicht; en hij is mooi en vrolijk, stoer en sterk. Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster, moeder aarde, die ons voedt en leidt, en allerlei vruchten voortbrengt, bonte bloemen en planten. Wees geprezen, mijn Heer, door wie omwille van uw liefde vergiffenis schenken, en ziekte en verdrukking dragen. Gelukkig wie dat dragen in vrede, want door U, Allerhoogste, worden zij gekroond. Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster de lichamelijke dood, die geen levend mens kan ontvluchten. Wee hen die in doodzonde sterven; gelukkig wie zij in uw allerheiligste wil vindt, want de tweede dood zal hun geen kwaad doen. Prijs en zegen mijn Heer, en dank en dien Hem in grote nederigheid.

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Zonnelied