Nieuwe lezing : het karakter

We zijn in een tijd beland waarin iemand zichzelf niet alleen mag, maar zelfs móet uitvinden, om zichzelf te kunnen handhaven.  We zijn geobsedeerd om onmiddelijk te reageren op impulsen en hierover te willen discussiëren. Mensen worden overweldigd met beelden en standpunten die als feiten worden neergelegd. Identiteit móet worden vormgegeven. Elk mens moet kunnen kiezen wat hij wil en waar hij zin in heeft. Daarnaast moet je ook nog kunnen uitleggen wie of wat je dan bent en/of wilt zijn.

Ongewild leidt dat tot onveiligheid, verwarring en doelloosheid. Vaak wordt dat niet eens opgemerkt. Het sluipt er langzaam in. Je vliegt van de ene tak naar de andere tak, op zoek naar wat licht. Je past jezelf aan, je probeert er telkens weer iets van te maken en in het ergste geval moet je zelfs zien te overleven. Je raakt er aan gewend om jezelf vorm te geven, om je persoonlijkheid telkens aan te passen aan veranderende omstandigheden, om altijd maar weer mee te doen. In een aantal gevallen raken mensen zelfs in verwarring over hun geslacht.

Eigenlijk zouden dan alle alarmbellen moeten gaan luiden van binnen, maar in de meeste gevallen gebeurt dat niet. In plaats van dat we in de spiegel kijken en onszelf niet meer herkennen, gaan we ons gedrag en onze situatie rationaliseren en rechtvaardigen. We verliezen ons in de discussies over opinies, in plaats van naar de waarheid te kijken of wijsheid te zoeken. We proberen uit alle macht te ontsnappen aan de moedeloosheid en de oppervlakkigheid.

We scheiden emoties niet van ons gevoel, omdat we ze allebei voelen. We denken dat emoties en gevoel hetzelfde zijn. We luisteren naar onze emoties omdat deze stem nu eenmaal veel luider is en véél vaker van zich laat horen. Ook luisteren we naar gedachten die ons aanzetten tot zelfvervreemding. Die stemmen gaan het voor ons eigenlijk vreemde gedrag van onszelf rechtvaardigen. We verliezen het contact met ons gevoel, wat daardoor niet meer wordt gevoed. We vertrouwen dan na verloop van tijd ons gevoel niet meer en verlaten zelfs ons eigen karakter. We kunnen dan niet meer van ons karakter houden. Over alles liggen dan vele lagen van meningen. Deze meningen vormen en voeden onze wil. We vullen de ruimte dan op met opvattingen, stellingen, posities en brengen ons gedrag in overeenstemming met onze wil. Het karakter krijgt dan gestalte vanuit de wil, met alle strijd tot gevolg.

Naar mate we ouder worden, krijgen we last van deze strijd. Ons immuniteitssysteem reageert steeds feller op al die lichaamsvreemde energieën. We begrijpen de leegte die we van binnen voelen niet écht. Ook wordt échte vervulling steeds onbereikbaarder. Eenzaamheid, ongelijkwaardigheid, emotionele onmacht en diepe ontevredenheid leiden dan de weg in naar verstarring en verharding. Verharding naar jezelf en anderen in je omgeving. Je moet leven met de gevolgen van het vormgeven van je karakter vanuit je “vrije” wil.

Nu is het zo dat mensen worden geboren met een geheel eigen en uniek karakter en dat karakter is helemaal in lijn met het leven dat voor je ligt.  Met je karakter kun je alles waarnemen zoals je dit behoort waar te nemen en alles doen wat je moet doen. Dit op voorwaarde dat deze persoon in de normale zin van het woord met rust gelaten wordt. Altijd en onder alle omstandigheden is er die zekerheid van de waarheid kennen en begrijpen. Zo wordt je vertrouwen gevoed. Zo wordt je steeds sterker en wijzer. Dan, en alleen dan kun je gelukzalig gelukkig zijn.

Ik geef in Sint Philipsland regelmatig lezingen over dit prachtige onderwerp. Het is geen vrij inloop (dus graag je komst tijdig aankondigen) en de entree is € 45, – (inclusief BTW, de locatie, koffie, thee en een bescheiden lunch). We praten dan verder over de verwarring die is ontstaan door bijvoorbeeld filosofie, psychologie en NLP en dat alles in het licht van je onsterfelijke geest. Het karakter staat centraal en hoe je karakter aan het roer hoort te staan van je leven. Je ontdekt hoe schuld ontstaat en wat wanhoop voedt. Je gaat inzien hoe de meeste leraren uitsluitend hun eigen lectoraat dienen, omdat zij de geest willen ontkennen omwille van hun eigen posities en belangen. Zij voeden de verwarring door te beweren dat alles maakbaar is, inclusief je karakter. Zij maken je wijs dat je geest denken is,  je hersenen. Niets is minder waar.

De eerstkomende lezing is zaterdag 25 augustus 2018.

Wil je komen, stuur dan met deze link een bericht met je naw gegevens en hoe ik je eventueel telefonisch kan bereiken.

Hartelijke groet,
Robert Jan Cavadino